Zendingscommissie







Verleden en heden van de zending



Zending heeft een ononderbroken traditie in de kerk. Vanaf die Pinksterdag toen de Heilige Geest werd uitgestort, gaven de apostelen voorrang aan de evangelieverkondiging.
Dat wat wij van God hebben ontvangen mogen wij doorgeven aan anderen. ‘En hetgeen gij van mij ( Paulus) gehoord hebt onder vele getuigen, betrouw dat aan getrouwe mensen, welke bekwaam zullen zijn om ook anderen te leren.’  (2 Tim.2:2) 

Het zendingsbevel werd gegeven aan Zijn discipelen, Zijn dienaren. Dat in het bijzonder.Daarmee worden anderen niet uitgesloten. Allen zijn getuigen.Een zendeling is iemand die daar specifiek voor geroepen is of wordt.Het zendingswerk heeft net als het evangelisatiewerk zijn oorsprong in de zending van de Zoon van God naar deze wereld. Hij is bewogen met zondaren maar niemand heeft Hem bewogen. Hij wil de wereld overtuigen van zonde en genade. Daarom moeten we verkondigen, maar niet elke christen is een verkondiger van het Woord, elke christen is wel een getuige in deze wereld.


 ‘ Zonder God kunnen wij niet; maar zonder ons, wil God niet.’ Met dit gezegde heeft Augustinus al heel vroeg in de geschiedenis van de zending aangegeven, dat God mensen roept in Zijn dienst. Hij gebruikt mensen om het Evangelie bij andere mensen te brengen.


Uit “Het Schatboek “ de verklaring over de Catechismus van Zacharias Ursinus m.b.t.  de tweede bede : Uw Koninkrijk kome het volgende,
Wij bidden o.a. in deze bede, dat het Koninkrijk van God of van Christus onder de mensen opgericht en verbreid mag worden, en dat zowel voor ons als voor andere mensen. Voor de arme, blinde, onbekeerde en ongelovige mensen, zoals de heidenen, Joden, Mohammedanen en wereldse mensen, die nog in de macht van de duisternis gezeten zijn en nog niet tot de ware kennis en gehoorzaamheid van Christus gekomen zijn, namelijk dat zij uit die ellendige en verdoemelijke staat verlost mogen worden.

God wil Zijn Koninkrijk alleen geven aan degenen die daarom bidden, evenals Hij de Heilige Geest alleen geeft aan degenen die daarom bidden ( Luk.11:13)


De meest waardevolle bijdrage die gemeenteleden kunnen leveren, is om betrokken te zijn in het gebed. Tot eer van Zijn Naam en tot uitbreiding van Zijn koninkrijk.



Wie zijn wij en wat doen wij?
Al sinds jaren is er bij ons in de kerk een zendingscommissie. Deze bestaat uit een aantal vrijwilligers vanuit de kerk. Het doel van de commissie is onder andere het onder de aandacht brengen van dit mooie werk. Maar ook het bevorderen van betrokkenheid en bewustwording en het organiseren van activiteiten en het realiseren van opbrengsten om dit werk te kunnen ondersteunen. Als gemeente zijn wij met name nauw betrokken bij het zendingswerk in Siberië.

We hopen als zendingscommissie een kleine bijdrage te mogen leveren aan dit wereldomvattende werk. Om zo gehoor te kunnen geven aan de opdracht die de Heere Jezus ons in de Bijbel meegeeft: ‘Ga dan heen, onderwijs al de volken, hen dopend in de Naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest, hun lerend alles wat Ik u geboden heb.





Ongeluk br. Oleg Ljoebitsj

Wij ontvingen bericht dat br. Oleg Ljoebitsj in Tajmyr een ernstig verkeersongeluk was overkomen. Hij schrijft: ‘Op 25.12.17 reed ik weg met een personenbus om kinderen op te halen voor de feestelijke dienst in Norilsk. Vlakbij Dudinka botste ik op een tegemoetkomende vrachtwagen "Ural" die stilstond op mijn rijstrook. Om me uit de auto te halen moest men met een kabel de auto opentrekken. Vandaag was ik bij de chirurg. Hij onderzocht mij en keek naar de foto’s van het ongeluk. Hij zei: “Het is van God dat je bij zo’n ongeluk in leven bleef!” Ze zetten mijn been in het gips en lieten me later naar huis gaan. Heerlijk en machtig is onze Heere God. Op zijn Geboortedag gaf hij mij opnieuw het leven! De auto kan niet worden gerepareerd, hoewel hij zo nodig is voor ons gezin en onze kerk. Hoe wonderlijk verhoort God de gebeden van christenen. De dokter zei dat ik twee maanden in het gips moet blijven. Ik overleef het, maar wie gaat er in het nieuwe jaar op evangelisatiereis ? Bidt er alstublieft voor! Gode bevolen! Met christelijke groeten van het gezin Ljoebitsj aan alle vrienden en gemeenten’. Deze maand reist br. René Hoogen-doorn naar Moskou voor overleg;hij zal dan ook vernemen op welke wijze de fam. Ljoebitsj het beste geholpen kan worden. Momenteel maakt br. Ljoebitsj het redelijk goed.

    




Bezoek uit Tajmyr

Van alle bezoekers die zending in oktober 2016 uit de zendingsgebieden ontving, waren de broeders uit Rusland de enigen die precies de juiste kleding droegen en zich daarin niet hoefden aan te passen. Volgens hen was het in Nederland heel plezierig weer – al beweerden de bezoekers uit Afrika en Indonesië dat het wel héél erg koud was (rond de tien graden). De mannen uit Rusland zijn dan ook wel wat gewend. Ze wekten bij de anderen verbazing met hun verhalen over min dertig tot min veertig graden in Tajmyr!

Kwamen de gasten uit Afrika en Indonesië op vrijdag 7 oktober op Schiphol in Nederland aan, de broeders evangelist Oleg Ljoebitsj (evangelist), Andrej Azarov (Engels sprekende tolk) en Nikolaj Zolotoechin (voorzitter van het zendingswerk, op de foto vlnr) werden door mensen van de zending uit Düsseldorf in Duitsland gehaald omdat zij (ook) in Duitsland afspraken hadden en hun reispapieren op dat land waren afgestemd. ‘Schengen’ kan ook handig zijn
!


Op zaterdag 8 en zondag 9 oktober werd hun vanuit de kerk van Ridderkerk een programma aangeboden, inclusief zondagse diensten die op verschillende plaatsen (van Den Helder tot Ridderkerk) werden bijgewoond. Ook op de zaterdag werd een gemeente bezocht. Op zondagavond 9 oktober kwamen de gasten net als alle anderen in ‘De Werelt’ in Lunteren aan.

Van daaruit begon op maandag 10 oktober een intensief weekprogramma  met een bezoek aan de TUA, aan het Zuiderzeemuseum en aan de CGK van Opperdoes, aan oud Amsterdam en het missionaire project Hoop voor Noord op dinsdag, aan de zendingsconferentie in Lunteren zelf op woensdag, aan een boerderij in Zuidwolde (Gr.) en aan het missionaire project ‘Assen zoekt’ op donderdag en aan de generale synode op vrijdag. Op de zaterdag werden de broeders weer afgehaald uit Lunteren om de zondag daarop opnieuw enkele gemeenten te bezoeken. In de week daarop vertrokken zij weer naar Duitsland.

 

Zingen!

Russen hebben verstand van muziek en zingen graag. Tenminste, als de akoestiek ergens goed is. Dat ‘testte’ br. Zolotoechin bij het bezoek aan de aula van de universiteit in Apeldoorn op maandag 10 oktober. Hij zong niet lang alleen. Bij het inzetten van de Russische versie van ‘Welk een vriend is onze Jezus’ zongen de broeders uit Afrika en

Indonesië meerstemmig in hun eigen taal mee. Vanaf dat moment (foto) werd het lied overal waar een bezoek werd gebracht aangeheven. Van Opperdoes tot en met de synodevergadering in Nunspeet: daar zongen de afgevaardigden mee en zongen zij vervolgens de gasten een psalm toe.